Nie rodzisz się liderem

Pochłaniam ostatnio książki. Mam na to czas i przestrzeń. Książki pozwalają mi się skupić i odciągnąć myśli niechciane. Obecnie zachwycam się lekturą, o której często słyszałam, a do tej pory odkładałam. Carol Dweck „ Nowa psychologia sukcesu”. Zachwycam się podejściem zbadanym naukowo i opisanym w książce. Pierwszy raz przeczytałam o nastawieniu na rozwój i nastawieniu na trwałość. Nastawienie to wpływa na całe nasze życie. Na to jak postrzegamy siebie, świat i ludzi wokół. Nastawienie to bardzo mocno koreluje też z tematem odporności psychicznej, którym od dawna się interesuję. 

Nastawienie na rozwój zakłada, że wszystkie cechy oraz inteligencję można rozwijać i kształtować. Praca i nauka z porażek i błędów to najlepsza droga do rozwoju, zdobywania kompetencji. Eksperymentowanie, wyciąganie wniosków, rozwiązywanie problemów to nieodłączne elementy życia człowieka z nastawieniem na rozwój.

Nastawienie na trwałość to przekonanie, że nasze cechy są stałe, dane nam raz i na zawsze. Człowiek może być mądry albo głupi. Może odnosić sukcesy albo porażki. Definiują go jego wyniki i to jak postrzegają go inni. Nie ma w świecie człowieka nastawionego na trwałość miejsca na porażki i błędy. Porażki i błędy definiują go i ograniczają. Błąd jest podstawą do samokrytyki i obniżania poprzeczki, spada pewność siebie, emocjonalność wyłącza wówczas racjonalność i nie są wyciągane wnioski, nie ma nauki. 

Autorka w swojej książce, w mojej ocenie, świetnie i, poprzez przykłady, niezwykle obrazowo przedstawia świat biznesu i świat liderów z owymi nastawieniami – na rozwój lub trwałość. W zależności od nastawienia lider ma diametralnie różne podejście do ludzi, ich rozwoju, prawa do błędu i eksperymentowania, rozwoju własnego czy korzystania z potencjału i talentów ludzi, z którymi pracuje. Jedni otaczają się ludźmi mądrzejszymi od siebie, drudzy szukają poklasku i eliminują wszelkie objawy krytyki i kreatywności. Nie podam tutaj odpowiedzi, wierzę drogi czytelniku, że intuicyjnie wyczujesz i przyporządkujesz powyższe 🙂

Najważniejsze wnioski, do których ja dochodzę – nie rodzisz się liderem, liderem się stajesz poprzez rozwój, naukę, empatię, uważność i szacunek do ludzi, z którymi pracujesz. Nawet posiadając naturalne talenty i predyspozycje, prawdziwi liderzy stawiają na rozwój i ciężką pracę. Wiara w swoje kompetencje i poczucie wyższości to za mało by porwać za sobą zespół, organizację czy świat. Jeśli interesujesz się strategią Lean czy Management 3.0 to wiesz, że o takich właśnie strategiach nastawionych na ludzi mówi się dziś w zmieniającym świecie biznesu. Wygrywają Ci, którzy pracują zespołowo, pozwalają  i wspierają eksperymentowanie, testowanie i popełnianie błędów. Kreatywność ludzi i zespołów rodzi się praktycznie samodzielnie w bezpiecznym środowisku. Rodzimy się z tą kreatywnością, jest ona w każdym z nas. To oceny i krytycyzm ograniczają naszą kreatywność. Jako lider masz niezwykły wpływ na środowisko jakie kształtujesz. 

Jakie nastawienie chcesz zaszczepić w swojej organizacji? Nastawienie na trwałość czy nastawienie na rozwój?